Kto musi spełniać standard WCAG
Standard WCAG najczęściej pojawia się w kontekście obowiązków prawnych dotyczących dostępności cyfrowej. I tu ważna rzecz: nie każda strona internetowa w Polsce ma ustawowy obowiązek spełniać WCAG, ale są dwie duże grupy podmiotów, które ten obowiązek mają lub mogą go mieć wprost z przepisów.
Podmioty publiczne w Polsce
W Polsce obowiązek zapewniania dostępności cyfrowej dotyczy podmiotów publicznych i wynika z ustawy o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji mobilnych podmiotów publicznych.
W praktyce oznacza to, że jeśli jesteś urzędem, jednostką samorządu, jednostką sektora finansów publicznych albo inną instytucją spełniającą definicję podmiotu publicznego w ustawie, Twoja strona i aplikacja muszą spełniać wymagania dostępności (w polskim prawie te wymagania są zebrane w załączniku do ustawy i są równoważne WCAG 2.1 na poziomie AA z drobnymi wyjątkami).
Firmy i organizacje oferujące wybrane usługi cyfrowe
Druga ścieżka to wymagania wynikające z European Accessibility Act (dyrektywa 2019/882) i przepisów wdrażających ją w Polsce, czyli ustawy z 26 kwietnia 2024 r. o zapewnianiu spełniania wymagań dostępności niektórych produktów i usług przez podmioty gospodarcze.
Te przepisy zaczęły być stosowane w UE od 28 czerwca 2025 r.
Co ważne: tu mówimy o konkretnych produktach i usługach, a nie o każdej firmowej stronie informacyjnej.
Jakie usługi najczęściej „łapią się” pod te wymagania?
Najczęściej dotyczy to usług cyfrowych typu:
- e-commerce (sklepy internetowe i proces zakupowy)
- wybrane usługi finansowe i płatnicze
- usługi transportowe w części cyfrowej (np. informacja, rezerwacje, bilety)
- e-booki i oprogramowanie do ich odczytu
- usługi komunikacji elektronicznej i powiązane kanały obsługi
Zakres jest opisany w przepisach EAA i ustawie wdrożeniowej.
A co z mikrofirmami?
W EAA występują wyłączenia dotyczące części obowiązków dla mikroprzedsiębiorstw, dlatego zawsze warto sprawdzić sytuację konkretnie dla Twojej działalności.
Co do zasady: mniej niż 10 pracowników oraz obrót netto do równowartości 2 mln euro lub suma aktywów do 2 mln euro (spełnione łącznie, w co najmniej jednym z dwóch ostatnich lat obrotowych).
Wyłączeni są mikroprzedsiębiorcy tacy jak:
- jednoosobowa firma sprzedająca e-booki przez własną stronę lub prostą platformę sprzedażową
- mały dostawca usług telekomunikacyjnych działający lokalnie
- mały sklep internetowy, gdzie zakup odbywa się online: koszyk, płatność, dostawa.
To zwolnienie dotyczy usług. Jeśli mikrofirma wprowadza do obrotu produkty objęte EAA (np. określony sprzęt/urządzenia), może mieć inne obowiązki niż usługodawca.